U bent hier : Home » Analyses » Algemeen » De grote manoeuvres van het bankwezen
Marktindicator geeft u een heldere en objectieve analyse van de financiële wereld. Dankzij de jarenlange ervaring van onze auteurs kunnen we u kwaliteitsvolle analyses, rapporten en dossiers aanbieden. Wilt u kwaliteitsvolle informatie om een ..
Is het u opgevallen ? Sinds het begin van dit jaar, ondanks een waaier onheilspellende berichten en diagnoses, trekken de beurzen en de obligatiemarkten terug aan. Zelfs de euro betert. Alsof er geen recessie op komst is. Alsof er geen massale afdankingen plaatsvinden. Alsof er geen stakingen voor de boeg staan. Alsof de schulden geen probleem meer zijn. Eigenaardig, neen ?
U kunt geen dagblad open doen of er staat iets over de moeizame besprekingen op allerlei niveaus omtrent de schuldherschikking van Griekenland. Op één maand tijd verliet de bankdelegatie tot driemaal de onderhandelingstafel. De schuld lag natuurlijk bij de Grieken die hun beloftes niet naleven. Maar ondertussen gebeurde er van alles op de markten. De banken, de enige markthouders, zijn er bijzonder actief. Ze voeren op het huidig ogenblik een spitsvondige strategie uit, met één doelstelling : uw geld aftroggelen. Even hun werkwijze beschrijven. Op 20 december jongstleden haalden de banken niet minder dan 489 miljard euro vers geld van de ECB op. Ze beschikken drie jaar lang over dat kapitaal en dit tegen een interestvoet van 1%. Vlak na die opname hebben ze het overgroot deel ervan op een deposito bij de ECB gestort, voor zowat 450 miljard euro. Hiervoor ontvangen ze 0,25%. Dus liever 0,75% kwijtspelen dan het beschikbaar geld in de wankelende economie te stoppen en zo hun steentje bij te dragen aan het herstel ervan.
Een nieuw jaar breekt aan. Iedereen weet dat de banken aardig wat kapitaal moeten vergaren om alleen al hun vervallende schulden door te rollen. Nu weten ze dat ze mogen rekenen op de ECB die in de loop van februari een nieuwe schijf van ettelijke honderden miljarden voor drie jaar ter beschikking zal stellen. Sommige bankiers mikken op 1.000 miljard ! Volgens hen, moet die tweede schijf aanzienlijk groter zijn dan de eerste, zodat iedereen beseft dat de banken geen geldproblemen meer hebben.
Tegelijk geven de banken massaal nieuwe obligaties uit. Op minder dan één maand werd er voor meer dan 100 miljard euro nieuwe emissies uitgegeven. Ook staatsinstellingen waren druk in de weer en gaven voor meer dan 70 miljard uit (handig, want die schulden komen nergens in aanmerking in de berekening van de staatsschulden). Banken staan in voor het plaatsen van die effecten. Een deel ervan komt terecht bij institutionele beleggers, instellingen die statutair of wettelijk verplicht zijn in dergelijk papier te beleggen, zoals verzekeringsmaatschappijen, pensioenfondsen en dergelijke meer. Maar het overgroot deel ervan belandt bij de banken, in één van hun talloze fondsen of zelfs in buiten balans vehikels.
Waarom ze dergelijke effecten van elkaar kopen is duidelijk : ze moeten aantonen dat ze nog onafhankelijk kunnen werken en niet onder infuus staan van de staat. Dat die effecten hen duur uitkomen is schijn. Inderdaad, ze financieren ze door gebruik te maken van het krediet van de ECB, en ze kopen het van elkaar. Wat maakt dat elke bank zowat evenveel interesten moet betalen aan een sectorgenoot als ze er van die sectorgenoot zal ontvangen. Dat spel heeft een positieve invloed op de markten : die blijven draaien als een mooie carrousel.
Voorts, om niet van partijdigheid beschuldigd te worden, hebben de banken effectief deelgenomen aan de plaatsing van nieuwe effecten zowel van bedrijven als van staten. Met één uitzondering : het papier van Griekenland. Door de vlotte plaatsing van staatspapier sinds het begin van het jaar en de steun die ze aan bestaande leningen verlenen ondanks de opeenvolgende ratingverlagingen (Cyprus steeg met 8,5%, of Italië met 7% !), mogen de banken op meer begrip rekenen vanwege hun autoriteiten. Op het eerste gezicht geven ze de indruk actief deel te nemen aan een functionerende markt.
Door hun houding zorgen ze er bovendien voor dat ze meer inspraak krijgen in allerhande besprekingen. Ze testen regelmatig uit tot hoever hun invloed reikt door af en toe de onderhandelingstafel te verlaten. En het lukt hen ! Ze zijn nog altijd in staat de gezagsdragers om de tuin te leiden. Sommige regeringen lopen als het ware in hun val. Dat gebeurde onlangs met de Duitse.
In een uitgelekt document komt men te weten dat de regering van Angela Merkel een nieuw plan heeft om uit het Griekse slop te geraken. Laat een nieuw Europees departement over het beheer van het Griekse budget zorgen, zodat alle aangegane beloftes gerespecteerd worden. Dat departement zou geleid moeten worden door een nieuwe commissaris, vermoedelijk afkomstig uit de bancaire sector. Maar, straffer, die commissaris zal moeten hoeden op de prioritaire terugbetaling van schuldeisers. Het Griekse volk komt dus niet in aanmerking, tenzij om tot op de laatste druppel te bloeden voor het plezier van de banken ! Duitse regeringsafgevaardigden weigeren hierover te spreken. En de Griekse regering weet van niets. Nog een geluk dat het voorstel in de Financial Times uitlekte.
Intussen maken bepaalde analysebureaus zich zorgen over de economische toestand van de Europese lidstaten. Ze kunnen niet anders dan hun ongemak uiten en verlagen hun perspectieven. Banken negeren voorlopig de boodschappen. Zij zijn volop bezig de koers van hun aandelen en obligaties op te krikken. De grootste Italiaanse bank, UniCredit, zag de koers van haar aandeel met liefst 430% stijgen op minder dan één maand ! Ook de obligaties van de instelling legden puike prestaties voor. Ze wonnen tot 14%. En kijk, de bank was in staat om een kapitaalverhoging door te voeren die haar 7,5 miljard opbracht.
Andere banken staan klaar in de rij. KBC, onder andere. Het aandeel won al 63% afgelopen weken en de obligaties verstevigden moeiteloos met 6% op de internationale markt. Commerzbank, de zwaar geteisterde Duitse bank, wist 44% op te veren terwijl haar obligaties gemiddeld 12% verstevigden. Hetzelfde is zichtbaar bij Franse instellingen. En dit ondanks het feit dat geen enkel van die banken intrinsiek verbeterde de afgelopen weken. Maar hoe hoger de koers van het aandeel, hoe voordeliger de banken nieuwe stukken zullen plaatsen. En die stukken maken deel uit van hun eigen vermogen. Maar daarvoor moet er vers geld naar hen toestromen, geen geleend geld. Daarom moet er eerst gezorgd worden voor een momentum, zo'n toestand waarop alles convergeert en waaruit een positief indruk ontstaat. Als ze op die manier de beleggers en de staatshoofden kunnen overtuigen dat het ergste voorbij is, als ze op die manier hun problemen op de particulier kunnen afschuiven en hen hun suïcidale visie opleggen, dan hebben ze voorlopig hun doel bereikt.
Laat u niet beetnemen ! Fundamenteel is er niets veranderd. Integendeel, alles is verslechterd. Want die draaimolen werkt alleen op liquiditeiten terwijl iedereen weet dat zijn motor stuk is. Zolang niemand de activiteit van banken aan banden legt, zolang niemand de solvabiliteit van die instellingen aanpakt, zolang niemand de ware boosdoeners (banken en speculanten) niet alleen verplichten de zaken op te hoesten, maar tevens hen verbiedt hiermee verder te gaan, tikt de tijdbom gewoon voort. De ontploffing zal des te erger zijn hoe langer de gezagsdragers hierover treuzelen. Bankiers zijn niet langer sjacheraars, ze zijn serial killers geworden.
Lees meer analyses over Algemeen